تست نوستالژی ساوت‌همپتون SNS | دلتنگی معنادار

تست نوستالژی ساوت‌همپتون (Southampton Nostalgia Scale یا SNS) میزان «گرایش نوستالژیک» را می‌سنجد: چقدر نوستالژی برایتان ارزشمند است، چقدر به‌دنبال یادآوری خاطرات گذشته می‌روید، و چقدر واقعاً این تجربه را دارید. روی پلتفرم دکتر مانی رفیعی به‌عنوان مقیاس پژوهشی خودگزارشی ارائه می‌شود؛ نوستالژی اینجا سازه‌ای پژوهشی است، نه صرفاً حسرت.

هفت گویه دارد. شش گویهٔ اول (ارزش، اهمیت، میل به احساس نوستالژی و فراوانی کلی) روی طیف هفت‌درجه‌ای شدت از «اصلاً» تا «کاملاً» پاسخ داده می‌شوند؛ گویهٔ هفتم فراوانی یادآوری خاطرات نوستالژیک را از «یک یا دو بار در سال» تا «روزی حداقل یک‌بار» می‌پرسد. مقیاس یک‌بعدی است و حدود ۳ دقیقه زمان می‌برد.

یک نمرهٔ کل (TOTAL) بین ۷ تا ۴۹ بدون گویهٔ معکوس می‌دهد و در چهار چارک تفسیر می‌شود (کم، متوسط رو به پایین، متوسط رو به بالا، بالا). نمرهٔ بالا یا پایین «خوب» یا «بد» نیست — سبک هیجانی شما نسبت به گذشته را توصیف می‌کند. ابزار تشخیص بالینی نیست.

مناسب کسانی که می‌خواهند رابطهٔ خود با خاطرات و گذشته را بهتر بشناسند، افرادی که به‌دنبال منابع معنا و آرامش‌اند، و دانشجویان/پژوهشگران روان‌شناسی مثبت‌گرا، حافظه و هویت.

بر اساس تجربهٔ معمول خود پاسخ دهید، نه بهترین یا بدترین روزها. هیچ گویه‌ای را بی‌پاسخ نگذارید.