مقیاس توانمندسازی خانواده (FES)

مقیاس توانمندسازی خانواده ابزاری است که به والدین کمک می‌کند تا میزان احساس توانمندی خود را در سه زمینهٔ مهم ارزیابی کنند: مدیریت روزمرهٔ خانواده، تعامل با متخصصان و دریافت خدمات، و مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی برای بهبود خدمات کودکان. این ارزیابی تصویری از نقاط قوت شما و حوزه‌هایی که ممکن است نیاز به حمایت بیشتری داشته باشید، ارائه می‌دهد.

این مقیاس در سال ۱۹۹۲ توسط کورن، دچیلو و فریزن ساخته شد تا توانمندی والد را در خانواده‌ای بسنجد که فرزندش درگیر خدمات است. رجبی و زلماجد در سال ۲۰۱۸ برگردان فارسی سی‌وچهار گویه را منتشر کردند و سپس چهار گویه را کنار گذاشتند. نسخهٔ حاضر همان فرم سی‌وچهارگویه‌ای سال ۱۹۹۲ است، با گزینه‌های درست‌بودن از «کاملاً غلط» تا «کاملاً درست»، نه فرم کوتاه‌شدهٔ آن پژوهش.

هدف این ارزیابی، تشخیص بیماری یا اختلال نیست. بلکه به شما کمک می‌کند تا درک بهتری از میزان تسلط و اعتماد به نفس خود در رویارویی با چالش‌های فرزندپروری، پیگیری حقوق فرزندتان و همکاری با نظام‌های خدماتی و آموزشی به دست آورید و در صورت نیاز، گام‌هایی برای افزایش این توانمندی بردارید.

این ابزار از ۳۴ گویه تشکیل شده است که در سه مقیاس دسته‌بندی می‌شوند: توانمندی در خانواده (۱۲ گویه، سنجش مدیریت روزمره)، توانمندی در نظام خدمات (۱۲ گویه، سنجش تعامل با متخصصان) و توانمندی اجتماعی‌سیاسی (۱۰ گویه، سنجش اثرگذاری بر خدمات در سطح جامعه). علاوه بر این سه مقیاس، یک نمرهٔ کل نیز محاسبه می‌شود که نمایانگر احساس توانمندی کلی شماست. نمرهٔ بالاتر در هر بخش، نشان‌دهندهٔ احساس توانمندی بیشتر در آن حوزه است.

نتایج این ارزیابی را به عنوان بازتابی از وضعیت فعلی خود در نظر بگیرید. می‌توانید از این گزارش برای شناسایی مهارت‌هایی که در آن‌ها قوی هستید و همچنین زمینه‌هایی که تمایل دارید در آن‌ها مهارت‌های بیشتری کسب کنید، استفاده کنید. این نتایج می‌تواند نقطهٔ شروع خوبی برای گفت‌وگو با مشاوران یا والدین دیگر باشد.

نمرهٔ کل در این مقیاس بین ۳۴ تا ۱۷۰ متغیر است و نمرهٔ بالاتر نشان‌دهندهٔ احساس توانمندی بیشتر است. از آنجا که سازندگان اصلی ابزار نقطهٔ برش بالینی خاصی را تعیین نکرده‌اند، نمره‌ها در این گزارش بر اساس تقسیم‌بندی ریاضی دامنهٔ ممکن به سه بخش نزدیک به هم‌اندازه (یک‌سوم پایین‌تر، میانی و بالاتر) تفسیر می‌شوند. این محدوده‌ها صرفاً برای کمک به خواندن نتایج در این سایت تنظیم شده‌اند و معنای تشخیصی ندارند.

این گزارش بر اساس پاسخ‌های خودگزارش‌دهی شما در زمان حال تنظیم شده است و نمی‌تواند جایگزین ارزیابی تخصصی توسط متخصصان شود. همچنین، این ابزار یک آزمون تشخیصی نیست و تنها احساس توانمندی شما را در یک مقطع زمانی خاص می‌سنجد. شرایط محیطی، میزان حمایت‌های موجود و تغییرات در وضعیت فرزندتان می‌تواند بر این احساس تأثیر بگذارد.

برای به دست آوردن تصویری کامل‌تر از وضعیت خانواده، می‌توانید نتایج این مقیاس را در کنار ارزیابی‌های مربوط به استرس والدگری، کیفیت روابط خانوادگی یا نیازسنجی خدمات بررسی کنید. ترکیب این اطلاعات به متخصصان کمک می‌کند تا برنامهٔ حمایتی دقیق‌تری برای شما و فرزندتان طراحی کنند.

از آنجا که توانمندی یک حالت پویاست و با کسب تجربه، آموزش و دریافت حمایت تغییر می‌کند، اگر بعداً اطلاع، حمایت یا تجربهٔ تازه‌ای پیدا کردید، می‌توانید ارزیابی را دوباره انجام دهید تا ببینید احساس توانمندی در این مقطع عوض شده است یا نه. تکرار، به خودی خود نشانهٔ پیشرفت نیست.

مفهوم توانمندسازی و نحوهٔ تعامل با متخصصان ممکن است در فرهنگ‌های مختلف متفاوت باشد. در برخی جوامع، مشارکت فعال والدین در تصمیم‌گیری‌های تخصصی بیشتر تشویق می‌شود، در حالی که در محیط‌های دیگر ممکن است موانع بیشتری وجود داشته باشد. هنگام تفسیر نتایج، شرایط فرهنگی و اجتماعی محیط زندگی خود را در نظر بگیرید.

محتوای این گزارش صرفاً جنبهٔ آموزشی و خودشناسی دارد و نباید به عنوان توصیهٔ پزشکی، روان‌شناختی یا حقوقی تلقی شود. برای تصمیم‌گیری دربارهٔ خدمات مورد نیاز فرزندتان، برای تصمیم دربارهٔ خدمات فرزندتان با متخصص واجد شرایط مشورت کنید. در صورت بروز علائم جسمی جدید یا پایدار، به پزشک مراجعه نمایید.